فلسفه

 کل گرایی و نوظهوری نقطۀ مقابل تقلیل گرایی «کل گرایی» است. این رویکرد به عبارت ارسطو در رسالۀ «متافیزیک» او بازمی گردد که می گفت: «کل بیش از مجموع اجزای خود است.» در خصوص پزشکی، می‌توان این عبارت را به این گونه تفسیر کرد:…

بورگمان عصر مدرن را عصر پارادایم دستگاه نام¬گذاری می¬کند. سرشت پارادایم دستگاه به گونه¬ای شکل گرفته است که درگیری انسان¬ها با طبیعت و با انسان¬های دیگر را تضعیف می¬کند و این مخاطره¬ای جدی برای زندگی خوب محسوب می¬شود (Borgman, 1984).…

در این نوشتار تحول مفهوم هنر پزشکی مد نظر است. بسیاری این مفهوم را به منزلة نشانگر هر نوع باقی‌ماندة غیرعقلانی در پزشکی تلقی می‌کنند که پژوهش علمی نتوانسته است بر آن فائق آید و امکان دارد که در آینده با نزدیک شدن هرچه بیشتر پزشکی به علم این…

«موجود زنده در میان قوانین زندگی نمی کند، بلکه در میان موجودات و رویدادهایی زندگی می کند که این قوانین را تغییر می دهند. چیزی که از افتادن پرنده جلوگیری میکند، شاخه است نه قوانین کشسانی فیزیک. اگر شاخه را به قوانین کشسانی تقلیل دهیم، دیگر…

نشر فرهامه با همکاری حلقه فلسفۀ پزشکی برگزار می کند: سخنرانی دکتر علیرضا منجمی با عنوان هرمنوتیک پزشکی: پیوند هرمنوتیک فلسفی گادامر و فلسفۀ پزشکی در نشست نقد و بررسی کتاب فردریک اسونئوس ساعت 17 تا 18 3 آبان 1402

جفری ارنست ریچارد لوید مورخ و فیلسوف علم بریتانیایی بود که در تاریخ علم و پزشکی یونان تخصص داشت. او به عنوان یکی از کارشناسان برجسته در این زمینه شناخته می شود. مساهمت لوید در تاریخ پزشکی یونان بسیار زیاد و قابل توجه است. او به طور گسترده…

در برنامه‌های درسی علوم انسانی پزشکی، بهره‌گیری از آثار هنری به عنوان ابزار آموزش به دانشجویان پزشکی متداول است. سینما یکی از این هنرهاست که برای آموزش مفاهیم علوم انسانی پزشکی به ویژه همدلی با بیماران بسیار مورد استفاده قرار گرفته است.…

در تاریخ علم مدرن از آنجا که نظام‌های نظری به خاطر موقعیت‌شان الگو و سرمشق خود علم شده‌اند، این واقعیت که علوم عملی- علومی که هدف آن باورهای درست نیست بلکه شیوه‌های صحیح عمل است- نوع کاملاً مستقلی از علم هستند مورد غفلت واقع شده است.…

کاظم صادق زاده فیلسوف-پزشک ایرانی تبار است. او اولین استاد فلسفه پزشکی در دانشگاه های آلمان بود و از دهه هفتاد میلادی پژوهش های او نقش پیشبرنده برجسته ای در فلسفه، روش شناسی و منطق پزشکی داشته است.

بنا به این دلایل هستة اصلی مفهوم ناخوشی متضمنِ یک درک وظیفه‌شناختی از کنش است و تعیین و تشخیص آن اساساً در حیطة یک علم عملی قرار دارد. مفهوم ناخوشی ابزاری برای توصیف یا تحلیل یافته‌های مربوط (مناسب) نیست، بلکه در وضعیتی که گمان می رود…